⛅ Sanki Herkes Bana Bakıyor Psikoloji
maG799k. Önce içinizden "İnşallah yalanlanır" diye bir duygu ve doğru çıkarsa bu defa o habere bu psikolojiden kurtulmak için çok çaba harcadığımız halde, bazen bir haber kaynayıp Belediyesi’ndeki dayak olayı, bunun en çarpıcı örneklerinden kadar Keçiören Belediyesi’nin çok iyi işler yaptığını duyuyordum. O yüzden bu olay benim için şok bu haber, yazı işlerindeki psikoloji yüzünden gürültüye ben olmak üzere kolektif ayıbımız.* * *Başkentin bir ilçesinde, yani Başbakanlığın, İçişleri Bakanlığı’nın, Adalet Bakanlığı’nın 5-10 kilometre ötesinde, eli sopalı zabıta, bir dükkána sahibini dakikalarca yüzünü gözünü darmadağın baktığınızda gördüğünüz şahıslar, belediye zabıtasından çok bir mafya çetesinin görüntüler herkesin gözü önündeyken, belediye başkanı çıkıp, "Memurlar o çivili sopayı dükkán sahibinin elinden almış" diyecek kadar, insanla alay edercesine ifadesine yediği halttan utanmak yerine sanki gurur duyuyormuş havada yani devletin başkenti mafyanın sindirdiği bir yazarlar diye herkes önüne bakıyor. Kimse "bulaşmak" onları ilgilendiren bir mesele yokmuş gibi herkes kendi "Bana dokunmayan yılan" atasözü çınlıyor.* * *Bizlerin atladığı habere soğuması, o haberi görmezlikten gelmesi elbette büyük bir mesleki de bir bahane ama devletin bu meydan dayağını atlama, görmezden gelme hakkı var mı?Amerikan Büyükelçiliği, yüzü gözü patlatılmış adamdan rahatsız olup harekete geçiyor, ama İçişleri Bakanlığı’nda rahatsız olan kimse bu sessizlik niye?Yüzü gözü dağıtılan adam, ruhsatlı dükkánında içki sattığı için mi?Yoksa işin ucu partiye uzandığı için mi?Öyle ya, kimin adamları dövüyor?"Evet, ilçemde benden önceki başkan zamanında içkili restoran vardı. Şimdi yok" diyerek övünen belediye başkanının başkan hangi partiden?İktidar meydan dayağını atanlar "bizim çocuklar".O zaman gelin biz de işin ucunu biraz daha yukarı olay nerede meydana geliyor?Avrupa Birliği’ne tam üyelik için atağa kalkmaya hazırlanan Türkiye’nin zincirleme reaksiyon, ne demokrasi atağı değil mi?..Bu olay da gösterdi ki, demokratikleşmeyi türban ve Ergenekon davasından ibaret sayan bir zihniyetle bırakın Avrupa Birliği’ne girmeyi, Keçiören’e bile eli sopalı içki ve ahlak muhafızları, pasaportunuzu elinin tersiyle adrese teslim ihaleydiBİRAZ hafızanızı yoklayıp neler yazmışlardı, ne manşetler atmışlardı Toto yönetimi, İddaa ihalesinin şartlarını değiştirip daha çok firmanın katılımını sağladığında ne demişlerdi?"Adres belli. İddaa ihalesi Doğan Grubu’na verilecek."Kapalı zarf usulüyle yapılacak bir ihalenin nasıl birine verileceğini sorduğumuzda, bilgiç bir edayla, "Biz biliyoruz. Doğan Grubu’na verilecek" diyecek kadar zarflar Çukurova ve Yunanlı nerede o kehanet?Sonuç yüzde 11 pay alma teklifi Grubu yüzde ilk zarfta devletin 5 puan kárı ihale devam yüzde kadar Grubu ihaleyi kazandı? Devlet ve spor de öyle az buz değil. 10 yılda 2-3 milyar Telekom ihalesinin yarısı kadar ben o haberleri yapanlara, o manşetleri atanlara kimin sözcüsüydünüz ve ihaleye başka şirketlerin de katılmasına neden mani olmaya kalktınız?Yoksa ihaleye tek şirket girebilseydi sizin payınıza düşecek bir mano da mı vardı?Bu cevabı bize değil, ihalesiz verilen İddaa yüzünden 4 yıldır komik paralarla yetinmek zorunda kalan devlete ve spor kulüplerine verin.
Hiç şöyle hissettiğin oluyor mu? Bir ortamdan içeri adımını attığında herkes dönüp sana bakıyormuş ya da yolda yürürken yanından geçtiğin insanların bakışları sana çevriliyormuş, sanki herkes; kıyafetindeki, yürüyüşündeki ya da zihnindeki bir şeyleri fark ediyor, okuyor ve anlıyormuş gibi. Eğer cevabın evetse korkma, hiç yalnız değilsin. Bu his çoğumuzda oluyor. Sanki üstümüze bir sahne ışığı tutulmuş da kapkaranlık ortamda bir biz belirmişiz hissine kapıldığımız zamanlardan bahsediyorum. Bu hisse “sahne ışığı etkisi” spotlighteffect deniliyor. Şuradaki videoyu izlediğinde yaptığım tarif daha açıklayıcı olacak. Fakat işin aslını söyleyeyim. Kimse sana, bana veya ona o kadar da dikkat etmiyor. Kendimizi en çok fark eden yine kendimiziz. Kıyafetin bugün dünkünden daha mı farklı duruyor, bilmiyoruz. Yolda yürürken kambur mu duruyorsun, bilmiyoruz. Zaten hepimiz, kendimizle o kadar meşgulüz ki, bir de birbirimizdeki böyle ufak detayları fark etmeye fırsatımız kalmıyor çoğu zaman. Yani bu sahne ışığı etkisini üstünde hissedip de gerilmene hiç gerek yok. Rahat ol. Gayet iyi görünüyorsun. çay saatisahne ışığı etkisi
sanki herkes bana bakıyor psikoloji